duysana,
kopuk ve uzak
bir şeyler var aramızda
ya beni bırak,
ya sarıl bana.

sen güzel insansın
herkes biliyor bunu
yaramı alıp uzak şehirlere gidiyorsun
-saçlarımı düz bir denize ısmarlıyorum

utanma! ayıp değil ki bu
bak ben utanıyor muyum?
kanayana kadar dizlerim, misket oynarken
hem, unutma herkes birilerinin yarasını taşır uzaklara.

beni içine al artık
seni mutsuz kılan duyguyu
kırmak istiyorum.