bir odadan diğerine dolanırken annem ile babamın yatak odasındaki tuvalet masasının üzerinde duran çerçeveli fotoğraflara takıldı gözüm. annemin, hayatının önemli addettiği anlarına ait yirmi kadar resim. iki tanesinde babam, bir tanesinde de ben yer alıyorduk. sanırım annem bunlara bakarak, kendisini var olduğuna ve bir şeyler yaşadığına ikna edebileceğini sanıyordu. ne büyük yanılgıydı! içimi buruyordu o resimler.