komisyonunu alır ve “iyi günler!” diler. başka bir şey dileyemeyeceğini kendisi de bildiği için. çünkü oraya gidenlerin hayatlarında değişebilecek şeylerin sayısı çok azdır. her tebessümleri yanlarına kâr kaldığından, iyi bir gün onlara hayat boyu yeter. bense o iyi günü çok uzun zaman önce geçirmiş olmalıyım ki tekrar onun dileklerine ihtiyaç duyuyorum. hatta o kadar uzak ki o iyi gün, tarihini hatırlamıyorum bile.