"sözcüklerin ağırlığı, fotoğrafların şoku." daha dramatik (genellikle böyle ifade edilir) görüntüler yakalamanın peşine düşmek, hem fotoğrafçılığın itici gücüdür, hem de şok yaratmayı tüketimi sağlamanın esas dürtülerinden biri kılmış ve bir değer kaynağı haline getirmiş bir kültürün normal işleyişinin bir parçasıdır.

maç başlar başlamaz yemiştik gölü. hiç mühim değildi ama. işte nihayet benim de hayattan bir beklentim vardı. iyi bir orta bekliyordum hayattan. şöyle gelişine vurabileceğim, kavisli bir orta. […] hakan gelememişti. annesi ödevini kontrol etmişti herhalde. onu baştan uyarmama rağmen suçlu hissediyordum kendimi biraz. gerçi ben kendimi her zaman suçlu hissederim. doğuştan gelen bir şey bu. ayrı konu.

bir kıza aşık olmuştum. onu görmek için altı saat yol almam gerekiyordu. bir sabah, treni kaçırdım. aşık olmaktan vazgeçtim.